Just one is an excellent cooperative board game for 3-7 players that anyone can play. One player will be the guesser and the others have to help them find the words. Shuffle the cards and choose 13 randomly. Each time, the guessing player will turn over one of these cards without looking at it and randomly choose one of the five options. The others, by writing only one word on their small boards, have to help them find the correct word. The problem is that before the players reveal their answers to the guessing player, they have to check that there are no common answers. If there are, those elements are erased and the player will have fewer clues to find the word. In the example, the word that the player has to find is "Sea". The clues are "Fish, Caspian, Mediterranean, Salty, Ships, and Fish". Because "Fish" is a common word, it will be erased and the player will have to guess with the remaining clues. The game continues for 13 rounds and at the end, the players count the number of times they successfully helped their teammate guess correctly and they all receive a score. It may seem simple and uninteresting until you start playing. As the players cannot communicate with each other about the clues they will give, there is always tension and anxiety. Should I write the obvious or will someone else write it and we will lose an important clue? For example, let's say the word is "Paris" and everyone is afraid that someone will write "Eiffel" or "France", so you end up with clues like "Croissant, Camembert, Roquefort, Frog Legs," etc., which indeed make the player think of France, but at the same time, they also think that it is more likely to be a French food. The times when you look at each other "annoyed" because you put the same clue or those times when no one put the obvious clue are epic. Sometimes everything goes well and almost all the clues match each other except for one that just makes the guessing player wonder and the other teammates go crazy with the player who chose it. The only problem I have with the construction quality is that out of the 7 markers that come in the box, half of them dried out after the first game.
The game plays wonderfully with 3 players and 5 and above. In the variation with 3 players, one of them guesses, allowing the other two to take two small boards and give their clues. In the case of 4 players, only 3 clues are not enough for many cases. By increasing the number of players, you have more clues but also the risk of erasing answers.
Το Just one Μία λέξη μόνο είναι ένα εξαιρετικό συνεργατικό επιτραπέζιο για 3-7 άτομα το οποίο μπορεί να παίξει ο οποιοσδήποτε. Ένας παίκτης θα είναι αυτός που πρέπει να μαντέψει τις λέξεις και οι υπόλοιποι πρέπει να τον βοηθήσουν να τις βρει. Τυχαία ανακατεύετε τις κάρτες και διαλέγετε 13. Κάθε φορά ο παίκτης που μαντευει θα γυρνα μια κάρτα από αυτές χωρίς να την δει και θα διαλέγει τυχαία μια από τις 5 επιλογές. Οι υπόλοιποι γράφοντας μόνο μια λέξη στα μικρά τους πινακακια πρέπει να τον βοηθήσουν να βρει την σωστή. Το πρόβλημα είναι ότι προτού οι παίκτες γυρίσουν τις απαντήσεις τους στον παίκτη που μαντευει πρέπει να ελέγξουν ότι δεν υπάρχουν κοινές απαντήσεις. Αν υπάρχουν τότε αυτά τα στοιχεία σβήνονται και ο παίκτης θα έχει λιγότερες βοήθειες προκειμένου να βρει την λέξη. Στο παράδειγμα η λέξη που πρέπει να βρει ο παίκτης είναι η Θάλασσα. Τα στοιχεία είναι Ψάρια, Κασπία Μεσόγειος, Αλμυρή, Πλοία και Ψάρια. Επειδή είναι κοινή λέξη, τα Ψάρια θα σβηστούν και ο παίκτης θα έπρεπε να μαντέψει με τα υπόλοιπα. Το παιχνίδι συνεχίζεται για 13 γύρους και στο τέλος οι παίκτες μετράνε τις φορές που έκαναν τον συμπαίκτη τους να μαντέψει σωστά και παίρνουν μια βαθμολογία όλοι μαζί. Φαντάζει απλό και αδιάφορο μέχρι να ξεκινήσεις να παίζεις. Καθώς οι παίκτες δεν μπορούν να συνεννοηθουν μεταξύ τους για τα στοιχεία που θα δώσουν υπάρχει πάντα ένταση και άγχος. Να γράψω το προφανές ή θα το έχει γράψει άλλος και θα χάσουμε μια σημαντική βοήθεια. Πχ Έστω ότι η λέξη είναι Παρίσι και όλοι φοβούνται ότι κάποιος θα γράψει την λέξη Άιφελ ή την λέξη Γαλλία οπότε καταλήγεις με κάτι στοιχεία όπως Κρουασάν, Καμαμπερ, Ροκφόρ, Βατραχοποδαρα κτλ που όντως κάνουν τον παίκτη να σκεφτει την κατεύθυνση Γαλλία αλλά παράλληλα σκέφτεται πλέον ότι το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για κάποιο φαγητό της Γαλλίας. Οι φορές που θα κοιταχτειτε μεταξύ σας "εκνευρισμενοι" που βάλατε το ίδιο στοιχείο ή εκείνες που κανένας δεν έβαλε το προφανές είναι επικές. Κάποιες φορές όλα πάνε καλά και σχεδόν όλα τα στοιχεία ταιριάζουν μεταξύ τους εκτός από ένα που απλά κάνει τον παίκτη που μαντευει να απορεί και τους υπόλοιπους συμπαίκτες να τρελαίνονται με τον παίκτη που το διάλεξε.
Το μοναδικό πρόβλημα που έχω με την ποιότητα κατασκευής είναι ότι από τους 7 μαρκαδόρους που έρχονται στο κουτί οι μίσοι τα έφτυσαν από το πρώτο παιχνίδι.
Το παιχνίδι παίζει υπέροχα με 3 παίκτες και 5 και πάνω. Καθώς στην παραλλαγή με τους 3 παίκτες ο ένας από αυτούς μαντευει επιτρέπει στους άλλους δύο να πάρουν δύο μικρά πινακακια και να δώσουν τα στοιχεία τους. Στην περίπτωση των 4 παικτών μονο 3 στοιχεία είναι λίγα για αρκετές περιπτώσεις. Αυξάνοντας τους παίκτες έχεις περισσότερα στοιχεία αλλά και το ρίσκο να σβηστούν απαντήσεις.
